تحلیل همدیدی بارش سنگین منجر به سیلاب روز 11 ژانویه در جنوب استان سیستان و بلوچستان

نوع مقاله: علمی پژوهشی وزارت علوم

نویسندگان

1 iran ardebil

2 عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی

3 مربی گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور (واحد بستان آباد)

4 مرکز پیش بینی و مدل های اقیانوسی، سازمان هواشناسی

چکیده

وقوع بارش های سنگین در اغلب موارد منجر به سیلاب های مخرب می شوند، لذا کشف الگوی حاکم بر هر سامانه اقلیمی، امکان تحلیل و پیش بینی مطلوب آن را فراهم می سازد. پژوهش حاضر به منظور واکاوی سینوپتیکی بارش سنگین منجر به سیلاب 22 دی ماه 1398 در جنوب سیستان و بلوچستان انجام شد. به این منظور نقشه های سطوح مختلف جو از روز قبل از سیلاب مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفت. جهت انجام این پژوهش داده های مورد نیازا ز پایگاه داده‌هایNCEP/NCAR وابسته به سازمان ملی اقیانوس‌شناسی ایالات‌متحده، اخذ و نقشه های مربوط به ارتفاع ژئوپتانسیل، چرخندگی، امگا، سمت و سرعت باد، رطوبت ویژه، تابع همگرایی شاررطوبت و نمودار هوف مولر ترسیم و تحلیل گردید. نتایج تحقیق نشان داد استقرار منطقه چرخندگی ناوه عربستان در تراز میانی جو به همراه هسته رودباد در سطوح فوقانی شرایط مساعدی برای ناپایدار کردن جو و صعود هوا در منطقه جنوب شرق ایران فراهم کرده به طوری که مقدار امگا به 45/0 پاسکال در ثانیه رسید. نقشه های رطوبت ویژه نیز نشان داد که همزمان با استقرار منطقه چرخندی ناوه، شارش رطوبتی قابل ملاحظه ای از مسیر دریای عرب و خلیج فارس به جنوب شرق ایران صورت گرفت. لذا تبدیل سریع رطوبت جو به بارش در منطقه چرخندی ناوه عامل اصل وقوع بارش سنگین در روز فوق بوده است.

کلیدواژه‌ها